در گذر گاه زمان خیمه شب بازی دهر ،

 با همه ی تلخی و شیرینی خود میگذرد .

عشقها میمیرند رنگها رنگ دگر می گیرند و فقط خاطره هاست

 که چه شیرین و چه تلخ دست نخورده بجا می مانند ...

تو را گم کرده ام امروز و حالا لحظه هاي من گرفتار سکوتي سرد و سنگينند

و چشمانم نمي داني چه غمگينند چراغ روشن شب بود

 برايم چشمهاي تو نمي دانم چه خواهد شد پرازدلشوره ام بي تاب و دلگيرم کجا ماندي ؟

که من بي تو هزار بار در هر لحظه مي ميرم ...